wykka

midem feci ağrıyor. hatta yalnızca kendi başına ağrımakla kalsa iyi; tuvalete giderken yanına en yakın arkadaşını alan kız gibi "gel beraber ağrıyalım" diyerek böbreklere de sırnaşıyor. böbrekler akıllı tabi; iki kadının arasındaki ilişkiye zarar verebilecek yegane şeyin (tabii bir saptan, bir haydar'dan sonra) üçüncü bir kadın olduğunu bilerek ona uymamaya çalışıyor, "aa biz arabaya doğru yürüyelim, sen bi koşu git gel" muamelesi çekiyorlar. oysa midem kendi başına tuvalete gidecek yetide olsaydı, bugün burada değil mutant academy'de olurdum ulan! hayır gaz çıkarmayı kolaylıkla becerebilen biri de değilim ki, midemi ve sindirim sistemine eşlik eden tüm dokularımı yanıma alıp wc'ye gideyim. hayatımda bir kez olsun kafama esince osurabilmiş değilim. ne zaman ilgili gazın keyfi gelecek, ısınan hava yükselecek, ortam uygun olacak da bırakıcam. halbuki kimisi var, uçan balonla yaşıyor gibi, istediği an fıslatıyor, istediği an "bartsimpson" efekti verebiliyor. çok özeniyorum. ortaokulda geğirirken "bismillahirrahmanirrahim" diyebilen çocuklar ekolünde yetişmiş özel insanlar bunlar bence. hayır bu ağrının sebebini de anlamış değilim. normalde gazla ilişkim fen bilimleri dersiyle olan ilişkim kadardır ama bugün bişey oldu. hem de birden oldu. havuzda klorlu su yuttum ondan mı, spordan sonra sıcak duş, soğuk rüzgar ikilisine yine yenildim ondan mı, soda içmekten bi hal oldum ondan mı, yoksa bu yaza "miss piggy gibi girmeyim artık" mantığıyla bünyeyi açlıkla terbiye ediyorum ondan mı... hay sıçıyım ya (gerçi başarabilsem zaten sorun kalmicaktır ama). bu sancı ancak yatağa girip yorgan altında ısınınca gider, allah vere de uyurken zehirlenmesem bari.